Na Zachód

Aby przemieścić się do Perth z Melbourne wybrałem loty przez… Brisbane. To paradoksalne połączenie okazało się być dużo tańszym niż bezpośredni lot. A że i tak miałem stracić nockę, nie przeszkadzało mi spędzenie 2+5 godzin w samolocie. Tylko, że zamawiając te loty nie przewidywałem, że będę chory. Lot Brisbane-Perth (najdłuższy chyba, jak można zrobić wewnątrz Australii) był najgorszym moim lotem w życiu. Przyleciałem koło północy, a wypożyczalnia aut otwierać się miała o 6 rano. Czekało mnie koczowanie na lotnisku, nie opłacało się wyjeżdżać do hotelu – żeby zrealizować plan musiałem jechać wcześnie rano.

W okolicach Melbourne w 3 dni zrobiłem niecałe 2000 kilometrów, tutaj czekało mnie jeszcze trudniejsze zadanie. Po nieprzespanej nocy i z mocnym przeziębieniem (i znowu w przenikliwym chłodzie rano) wynająłem auto z duszą na ramieniu – wszak miałem do zrobienia około 1300 km. Ale – o dziwo – nie miałem najmniejszego problemu, dojechałem w dobrym stanie, nic a nic nie przysypiając i nie czując dużego zmęczenia. Czasami organizm człowieka zadziwia.

Plan na dzisiejszy dzień oprócz wielu godzin w samochodzie był raczej skromny. Miałem zwiedzić „zwiedzalne” części wpisu na listę UNESCO Ningaloo Coast. A tych „zwiedzalnych” części miało być niewiele, wybrzeże Ningaloo to przede wszystkim wpis dla nurków z butlą i nurków z fajką. I faktycznie, kiedy przybyłem do Coral Bay, serca tego wpisu, mogłem sobie obejrzeć najwyżej piękną plażę ze średniej piękności skałami wokół. Na szczęście mając już na liczniku ponad 1000 km podjąłem wysiłek i skręciłem w kierunku Cape Range National Park, też będącego częścią wpisu. Kilkanaście kilometrów drogi wśród wspaniałych kanionów trochę polepszyło wrażenie z Wybrzeża Ningaloo.

Zdjęcia (8)

Komentarze (0)